Mango verlaagt in 2012 de verkoopprijzen met twintig procent. Naar eigen zeggen wil het Spaanse modebedrijf zich met de prijsverlaging aanpassen aan de marktomstandigheden, meldt het Duitse vakblad Textilwirtschaft. In gewoon Nederlands betekent dat waarschijnlijk dat Mango probeert de concurrentie aan te gaan met prijsvechters zoals Zara en H&M.Mango heeft in twee landen een proef gedraaid met lagere prijzen, en heeft daardoor de verkoopcijfers zien stijgen, meldt het bedrijf. Dat mag geen wonder heten, want in de huidige situatie kiezen consumenten graag voor een koopje.
De vraag voor ethisch bewuste fashionista’s is natuurlijk hoe de forse prijsverlaging uitpakt voor toeleveranciers van Mango. Worden kledingfabrieken onder druk gezet om voor nog lagere prijzen te werken? Heeft dat negatieve gevolgen voor de lonen van arbeiders? Of gaat Mango, dat onlangs nog Kate Moss strikte voor een nieuwe advertentiecampagne, bezuinigen op de marketingbudgetten?
Al in 2007 schreef Deborah Brosdahl in een publicatie van Earth Pledge, dat de alsmaar dalende kledingprijzen de arbeidsomstandigheden in producerende landen ernstig onder druk zetten. In een artikel met de veelzeggende titel 'The Consumption Crisis' vroeg de deskundige in consumentengedrag zich af wanneer het einde van de prijsdalingen in zicht zou komen. Consumenten moesten er volgens haar van overtuigd worden dat het kopen van kleinere aantallen, kwalitatief hoogwaardige kledingstukken beter is voor mens en milieu. Het lijkt er op alsof dat niet is gelukt. En prijsverlagingen bij prijsvechters maken het er natuurlijk niet makkelijker op.
