Steeds meer steun voor Bontvrije Amsterdam Fashion Week

De Oslo Fashion Week doet het al, dus waarom Amsterdam niet? Dat lijkt de gedachte achter een nieuw initiatief om de Amsterdam Fashion Week gegarandeerd bontvrij te maken. Meer dan honderd ontwerpers, stylisten, modebladen, fotografen en bekende Nederlanders hebben de directie van Amsterdam Fashion Week in mei 2012 in een open brief gevraagd om bontvrije catwalkshows te faciliteren.

De open brief is een initiatief van dierenbeschermingsorganisatie Bont voor Dieren, modecollectief Fur Free en ontwerper Michael Barnaart van Bergen. De initiatiefnemers en ondertekenaars van de open brief zijn van mening dat de duurzame initiatieven van de Amsterdam Fashion Week, zoals The Green Fashion Competition, niet samengaan met het tonen van echt bont op de catwalk.

Bont is volgens Bont voor Dieren niet alleen milieubelastend maar ook dieronvriendelijk. Uit onderzoek van CE Delft blijkt dat het klimaateffect van 1 kilo nertsenbont vijf keer zo hoog is als het klimaateffect van 1 kilo textiel. Het dierenleed achter bont hoeft anno nu geen betoog meer.

Afgezien van het fokken en doden van nertsen is de productie van bont in Nederland verboden. Ontwerpers die toch gebruik maken van andere bontsoorten, kunnen de materialen invoeren uit onder andere China. Tijdens de Amsterdam Fashion Week verschijnt regelmatig bont op de catwalk. Bont voor Dieren liet in januari 2012 nadrukkelijk van zich horen tijdens de Amsterdam Fashion Week en de Modefabriek, bijvoorbeeld door ontwerpers te vragen zich aan te sluiten bij de Bontvrijlijst.

Opvallend is dat de open brief aan de Amsterdam Fashion Week brede steun krijgt in modeminnend Nederland. De brief is ondertekend door onder meer Esther Coppoolse van Elle, Simone Dernee van Marie Claire, Hilmar Mulder van Grazia, ontwerpers Conny Groenewegen, Bas Kosters, Hans Ubbink en BN’ers Anna Drijver en Nicolette Kluijver. En de mediaberichtgeving over het initiatief heeft al nieuwe aanmeldingen opgeleverd.

Overbodige wasbeurten

Als modeconsumenten vergeten we nogal eens dat wassen een belangrijk onderdeel vormt van de milieu-impact van kleding. Zo’n elf procent van de impacts van de textielketen komt op het conto van wassen, berekende CE Delft eerder dit jaar. Veelvuldig wasjes draaien brengt namelijk het nodige energieverbruik met zich mee, wat negatief uitpakt voor klimaatverandering en de uitputting van fossiele grondstoffen.

Het schoenenlabel Maruti heeft onlangs een tamelijk overbodige wasmachinetoepassing gelanceerd. De leren herenschoenen die dit najaar in de winkels liggen, zijn in de wasmachine gereinigd om daarna te worden geborsteld en geolied. Het doel? Een vintage uiterlijk. Door het wasproces krijgen de herenschoenen, die er in bruin, zwart en grijs zijn, een worn look en is geen enkel paar hetzelfde.

Mode mag wat kosten, is mijn sterke overtuiging. Maar het kunstmatig creëren van een vintage uitstraling lijkt me een typisch gevalletje van overbodige luxe. Koop gewoon een paar tweedehandsjes, dat is wel zo goedkoop en duurzaam!

Niet te dol met wol

Biologisch katoen mag dan populair zijn, er zijn materialen die veel milieuvriendelijker zijn. Denk aan linnen, jute of hennep. Wol is, ondanks de natuurlijke connotaties, geen zinvol alternatief. De productie van wolvezels is namelijk niet bepaald goed voor het milieu.

Onderzoek van CE Delft laat zien dat de milieu-impact van katoen zo groot is, omdat deze stof veel gebruikt wordt. Maar liefst tweederde van kleding en huishoud- en textieltextiel bestaat uit katoen. Gemeten per kilo is de milieudruk van katoen hoger dan van de meeste andere vezels. Maar het is vooral de grote schaal waarop katoen wordt geproduceerd en gebruikt die zorgt voor de milieu-impact.

Wat dat betreft is het maar goed dat wol zelden in de mode is. Per kilo is de productie van wol namelijk het meest milieubelastend van alle textielsoorten. Bij de productie van wol worden bijvoorbeeld veel bestrijdingsmiddelen gebruikt tegen parasieten en schimmels. En dan is er nog niets gezegd over het dierenwelzijn. Ons beeld van zoete schaapjes in de wei, die in de zomer door een sympathieke herder liefdevol worden ontdaan van hun winterjasje, is natuurlijk onrealistisch.

Woolmark, het bekende keurmerk voor wol, verbiedt wel kinder- en dwangarbeid bij de productie van wol, maar stelt geen eisen aan dier- en milieuvriendelijkheid. Daarom komt het voor dat schapen hun leven met afgeknipte staart in megastallen doorbrengen, waar ze tot bloedens toe worden geschoren, om vervolgens in een bak ontsmettingsmiddel te worden gegooid. En dat is wat mij betreft een éxtra reden om te kiezen voor katoen of hennep.