Plastic soep: ook door kledingwassen

Een milieuramp die zijn weerga niet kent. Zo omschrijft de Plastic Soup Foundation het probleem dat steeds meer plastic afval in onze zeeën en oceanen ronddrijft. De plastic soup verontreinigt het water en vormt een bedreiging voor het dierenleven in zee.

Met de Plastic Soep Driedaagse (op 30 november en 1 en 2 december 2011) wordt aandacht gevraagd voor de gevaren van de linke soep. Het plastic wordt niet alleen gedumpt door de industrie, maar ook door consumenten zoals jij en ik. Want plastic zit ook in huidverzorgingsproducten en komt in zeewater terecht via onze wasmachines.

Vooral het wassen van polyester kleding blijkt een probleem voor de oceanen. Eén zo’n kledingstuk kan meer dan 1900 vezels per wasbeurt afgeven. Fleece kleding en dekens zijn de grootste boosdoeners. Onderzoekers adviseren modebedrijven en wasmachineproducenten nieuwe methodes te ontwikkelen om de afgifte van plastic vezels in het spoelwater terug te brengen.

Op de website van de Plastic Soup Foundation vind je volop feiten en cijfers die de ernst van het probleem duidelijk maken. Per jaar komt naar schatting 4,7 miljoen ton plastic in de zee terecht. Experts voorspellen dat plastic wel tot duizend jaar kan blijven bestaan. En zeeafval zou jaarlijks 100.000 zeezoogdieren en minstens één miljoen zeevogels het leven kosten.

Pepe Jeans lanceert duurzame lijn

Ook het Britse Pepe Jeans doet mee aan de duurzame trend. In 2012 ligt een collectie met de naam Tru-Blu in de winkels. Pepe maakte bekend dat er geen chemicaliën gebruikt worden tijdens het wasproces en dat het waterverbruik voor de productie drastisch is verminderd.

Het maken van jeans staat bekend als buitengewoon milieubelastend: voor het verkrijgen van een authentieke denimkleur zijn veel chemicaliën en wasbeurten nodig. Daarnaast worden veel jeans gezandstraald, een productiemethode die voor ernstige gezondheidsproblemen voor fabrieksarbeiders kan zorgen.

Tru-Blu lijkt geen simpel voorbeeld van greenwashing. Pepe Jeans werkt al langer aan een duurzaam beleid, onder meer door projecten te sponsoren in Cambodja en Kenia.

Duurzame bedrijven hebben geen strategie

Driekwart van de ondernemers in Nederland vindt zichzelf groen. Maar een minderheid (46,7 procent) zegt dat duurzaamheidsactiviteiten onderdeel zijn van een uitgewerkte strategie. Dat blijkt uit onderzoek van Sprout en Eneco onder 255 ondernemers.

Het lijkt erop dat bedrijven vooral kiezen voor duurzame activiteiten waar ze zelf beter van worden. Zo is de meest gebruikte groene maatregel energiebesparing. Dat is geen wonder als je bedenkt dat bijna een kwart van de ondernemers een energierekening heeft die minstens 5 procent van de totale bedrijfskosten omvat.
Toch zegt driekwart van de ondernemers (ook) vanuit ideeële overwegingen aandacht te besteden aan duurzaamheid in de bedrijfsvoering. Het moeilijkste vindt men om geld of tijd te vinden om te investeren in duurzaamheid.

Uit de onderzoeksresultaten is niet af te leiden uit welke bedrijfstak de respondenten afkomstig zijn. Maar het is onwaarschijnlijk dat er veel modeondernemers hebben meegewerkt. In de kleding- en textielindustrie is energiebesparing nauwelijks een topprioriteit – met de stijgende katoenprijzen lijkt het verduurzamen van stoffen veel urgenter. En welke groene ontwerper kan er eigenlijk zonder ideeële drijfveer?

Steeds meer modemerken gaan voor gifvrij

Greenpeace boekt steeds meer succes met de campagne om illegale gifdumps te bestrijden. Na onder meer Nike, Adidas en Puma hebben nu ook C&A en het Chinese sportlabel Li-Ning toegezegd actie te ondernemen tegen gifgebruik door hun producenten.

Greenpeace is blij met de Joint Roadmap waarmee Adidas, H&M, Nike en Puma aangeven hoe zij het gebruik van gevaarlijke chemicaliën in hun productieketen willen verminderen. Ook C&A en Li-Ning hebben zich gecommitteerd aan de doelen van de Roadmap, die voorziet in onder meer pilots met groene initiatieven.

Helemaal tevreden is Greenpeace nog niet. De organisatie dringt er op aan dat de bedrijven die nu hebben toegezegd hun fabrieken te detoxen, transparant zijn over hun beleid en prioriteit geven aan de zuivering van watergebruik.

Designer brands scoren slecht op transparantie over duurzaamheid

Luxemerken zoals Armani, Miu Miu, Vera Wang, Prada en Jimmy Choo blinken niet uit in transparantie over hun duurzaamheidsbeleid. Dat zegt vergelijkingssite Rankabrand op basis van eigen onderzoek naar de websites van de merken.

Hoe exclusiever het label, hoe minder duidelijk men is over hoe, waar een door wie de producten gemaakt worden, zo lijkt het wel. Karl Lagerfeld, Oscar de la Renta en Vivienne Westwood scoren helemaal nul punten van Rankabrand. De onderzoekers van Rankabrand konden niets te weten komen over bijvoorbeeld de arbeidsomstandigheden waaronder de luxeproducten worden gemaakt, de chemicaliën die er gebruikt worden, en de CO2-uitstoot die er bij geproduceerd wordt.

Rankabrand is niet verbaasd over de onderzoeksresultaten. Maar er is wel reden tot kritiek op de multinationals achter grote merken zoals Prada en Karl Lagerfeld. Zij moeten toch wel de middelen hebben om aan de hoogste duurzaamheidsstandaards te voldoen? En hebben kunstenaars zoals Vivienne Westwood niet een morele verantwoordelijkheid om zich om mensen en milieu te bekommeren?

Overleef de crisis met slow fashion

Jonge modeontwerpers in Nederland hebben het niet makkelijk nu de economische crisis doorzet en de overheid bezuinigt op kunstsubsidies. Inspringen op de vraag naar ethisch geproduceerde mode is een van de manieren waarop ontwerpers het hoofd boven water kunnen houden. Dat schrijft modejournalist Georgette Koning in het 'Dutch Design Yearbook 2011'.

Duurzame mode vergt een kostbare productiemethode: kleine oplagen, die los van tweejaarlijkse modeshows worden gemaakt. Maar de liefde voor ambachtelijkheid, kleinschaligheid en eigenzinnigheid spreekt ook een groeiend publiek aan, denkt Koning.

Monique van Heist (die met haar Hello Fashion een serie tijdloze klassiekers op de markt brengt) en Saskia van Drimmelen (die voor haar collectie Painted By ouderwetse handwerktechnieken toepaste op hedendaagse ontwerpen) zijn voorbeelden van slow fashion die ageert tegen het hoge tempo van het huidige modesysteem.

Specialistische labels zoals Studio Jux koppelen duurzaam design aan sociale betrokkenheid. Zo vertelt de website van het in Amsterdam gevestigde merk de verhalen van de Nepalese makers van de kledingstukken.

Er gaat bijna evenveel creativiteit zitten in het bedenken van nieuwe manieren om mode te maken, te verspreiden en te financieren, als in de ontwerpen zelf, constateert Koning. Want met een slow fashion design is een modelabel er tegenwoordig nog niet. De collectie moet eerlijk geproduceerd worden, (de promotie van) het merk moet – al dan niet via crowdfunding – gefinancierd worden, en de winkels moeten worden overgehaald om een eigenzinnig product in te kopen. Pas als dat allemaal is gelukt komen wij consumenten in beeld. Maar wij kunnen dan vol overgave kiezen voor een prachtig stukje duurzame slow fashion.

Ringo Starr steunt groene Timberland boots

Ex-Beatle Ringo Starr steunt de start van Canvas that Cares, een nieuw project van Timberland Earthkeapers. De eerste collectie boots is voorzien van tekeningen en de handtekening van Starr. De gehele verkoopopbrengst wordt gedoneerd aan Water Aid, een hulporganisatie die zich wereldwijd inzet voor veilig water, sanitair en hygiëne.

Er is van alles aan gedaan om Canvas that Cares met veel bombarie te lanceren. De customized schoenen zijn uitsluitend verkrijgbaar in maat 8 (de schoenmaat van Ringo) en verschijnen in een oplage van 75 paar. De collectie wordt via eBay verkocht en moet in totaal bijna 20.000 dollar opbrengen. De boots zijn trouwens, zoals we gewend zijn van Timberlands duurzame lijn, gemaakt van verantwoorde stoffen zoals canvas dat afkomstig is van gerecyclede PET-flessen.