‘Er is nog onvoldoende aandacht voor duurzame mode. De maatschappij zie ik vergroenen: van de algehele weerstand tegen ecokleding en ander ‘geitenwollen sokken gedoe’ van pakweg 10 jaar geleden is weinig meer over. Maar duurzame mode bevindt zich nog steeds in een niche. Het is nog niet vanzelfsprekend om daar in de media aandacht aan te besteden als het over mode gaat.’ Dat zegt Claudia Hulshof, die zich de eerste duurzame stijladviseur in Nederland mag noemen. Met haar kleding-, kleur- en stijladvies laat ze mensen stralen door hun mooiste kanten te accentueren. En ze doet dat met aandacht voor kleding, accessoires en make-up die zijn gemaakt met respect voor mens, milieu en dier.
Mooi en duurzaam gaan goed samen, vertelt Claudia Hulshof, die werd opgeleid door de Body Beautiful-goeroe Carla Mathis. ‘Ik streef naar sustainable style. Als je je bewust wordt van je lichaamssignatuur, je natuurlijke kleur- en vormenspel, je voorkeuren, je manier van bewegen en je stem, kan je gericht voor kleding kiezen die bij je persoonlijkheid past. Op die manier kun je een garderobe opbouwen die jarenlang meegaat, waardoor je minder afhankelijk bent van modetrends en je miskopen kunt vermijden.’
Zo’n zorgvuldig samengestelde kledingcollectie is een eerste stap naar een groene garderobe. De tweede stap bestaat uit het bewust kiezen voor duurzaam gemaakte kleding. ‘Ik vind dat je niet moet willen dat mensen, dieren of het milieu worden misbruikt voor hetgeen jij draagt. Makkelijk is dat niet, maar er zijn wel volop webshops die duurzamere kleding verkopen.’ Claudia let bijvoorbeeld op de duurzaamheid van de materialen, van de productieprocessen en keurmerken voor fair trade.
Duurzaam stijladvies is volgens de oprichtster van Sustainable Style best een uitdaging. ‘Beter voor het milieu is niet per se mooier, interessanter, of vernieuwender wat betreft het ontwerp. Maar eigenlijk gaat dit ook voor de mode waar de bladen volop aandacht aan besteden: nieuwe trends zijn ook niet per se mooier, interessanter of vernieuwender.’
‘Het is jammer dat journalisten groene mode zo vaak negeren’, zegt Claudia, die zich regelmatig verbaast over modereportages die trends, must-haves en merken bespreken zonder daarbij aandacht te besteden aan duurzaamheid. ‘We kunnen niet blijven negeren dat de primaire producent zich voor een schijntje te pleuris werkt. En de mode-industrie is een speler van formaat als het gaat om milieuvervuiling. Om nog maar te zwijgen over het dierenleed dat schuilgaat achter wat mode heet. Maar er zijn ook genoeg esthetische, creatieve en artistieke redenen voor een duurzaamheidbewuste modejournalistiek. Kijk eens wat er gedaan wordt aan groene mode en schrijf er met open vizier over, zou ik zeggen.’
En hoe ziet de kledingkast van een duurzame stijladviseur er uit? ‘Mijn garderobe wordt steeds groener, maar is beslist nog niet helemaal groen. Ik ben iemand die kleding jaren- en jarenlang kan dragen. Ik draag bijvoorbeeld nog schoenen die ik zeventien jaar geleden met mijn toenmalige partner kocht. Schoenen vind ik trouwens wel het lastigste: het is een opgave van jewelste om mooie, comfortabele niet-leren schoenen te vinden. OlsenHaus is leuk en interessant, maar wordt in Nederland nog niet in winkels verkocht. En een schoen wil ik eerst voelen, voordat ik ‘m koop. En bezwijken voor een niet-duurzaam koopje? O, ja, dat komt nog wel eens voor, hoor. Maar wel minder dan vroeger. Ik sta het mezelf ook toe, maak het niet zó zwaar dat ik er geen plezier meer van heb. Grappig genoeg zorgt die houding er voor dat ik steeds minder vaak behoefte heb aan koopjes scoren.’ Voor iedereen onder ons die nog niet zo ver is: Claudia Hulshof geeft op haar weblog gratis adviezen over een groene garderobe en slow fashion.
dinsdag 7 september 2010
maandag 6 september 2010
Recordverkoop fair trade – nu nog fashion
De internationale verkoop van fair trade producten heeft een record bereikt. Dat meldde de Fairtrade Labelling Organizations International (FLO) in juli. Consumenten kochten in 2009 wereldwijd voor 3,4 miljard euro aan gecertificeerde eerlijke waar. Dat is een stijging van vijftien procent ten opzichte van een jaar eerder en de hoogste omzet die de branche ooit maakte.
Suiker en cacao boekten volgens FLO het grootste succes. Ook in het jaarverslag van Stichting Max Havelaar, het Nederlandse keurmerk dat onderdeel uitmaakt van FLO, is een flinke groei van fair trade lekkers te zien. Naast suiker en cacao ging het in Nederland ook om ijs, thee en vruchtensappen. In totaal steeg de afzet van de eerlijke consumentenproducten tussen 2008 en 2009 met 43 procent.
Ook wat betreft de eerlijk geproduceerde katoen meldt Max Havelaar positieve cijfers. Zo werden er in 2009 500.000 meer artikelen verkocht dan een jaar eerder. Het keurmerk voerde ook actief campagne op dit vlak, bijvoorbeeld met de organisatie van een ‘Foute Nacht’ in het Amsterdamse Paradiso, de opening van een fair trade hotelkamer en de promotie van de eerste fair trade bruiloft.
Volgens Stichting Max Havelaar kunnen we de komende jaren steeds meer fair trade katoen in de winkels verwachten. Dat is maar goed ook, want nog maar een nipte 40 procent van de Nederlandse huishoudens koopt wel eens eerlijke waar. Aangezien het grootste gedeelte van deze aankopen lijkt te bestaan uit ijsjes en chocoladeletters, heeft de katoenindustrie nog het nodige werk te verzetten voordat onze garderobe een beetje verantwoord wordt.
Suiker en cacao boekten volgens FLO het grootste succes. Ook in het jaarverslag van Stichting Max Havelaar, het Nederlandse keurmerk dat onderdeel uitmaakt van FLO, is een flinke groei van fair trade lekkers te zien. Naast suiker en cacao ging het in Nederland ook om ijs, thee en vruchtensappen. In totaal steeg de afzet van de eerlijke consumentenproducten tussen 2008 en 2009 met 43 procent.
Ook wat betreft de eerlijk geproduceerde katoen meldt Max Havelaar positieve cijfers. Zo werden er in 2009 500.000 meer artikelen verkocht dan een jaar eerder. Het keurmerk voerde ook actief campagne op dit vlak, bijvoorbeeld met de organisatie van een ‘Foute Nacht’ in het Amsterdamse Paradiso, de opening van een fair trade hotelkamer en de promotie van de eerste fair trade bruiloft.
Volgens Stichting Max Havelaar kunnen we de komende jaren steeds meer fair trade katoen in de winkels verwachten. Dat is maar goed ook, want nog maar een nipte 40 procent van de Nederlandse huishoudens koopt wel eens eerlijke waar. Aangezien het grootste gedeelte van deze aankopen lijkt te bestaan uit ijsjes en chocoladeletters, heeft de katoenindustrie nog het nodige werk te verzetten voordat onze garderobe een beetje verantwoord wordt.
zondag 5 september 2010
Volkskrant onthult unfair trade van C&A en H&M
De Volkskrant en ontwikkelingsorganisatie SOMO hebben een bezoekje gebracht aan een Indiase fabriek die kleding levert aan H&M en C&A. Ze ontdekten dat de negenduizend textielarbeidsters van KPR Mill hun werk onder slechte omstandigheden moeten uitvoeren. De vrouwen worden gedwongen na werktijd in hostels op het fabrieksterrein te blijven en een deel van hun loon wordt ingehouden bij wijze van bruidsschat. Bovendien krijgt geen enkele werkneemster een arbeidscontract en is contact met de vakbonden verboden.
Opvallend is de stand van een poll op de website van De Volkskrant. Een dag na het verschijnen van het artikel met de onthullingen over de dubieuze praktijken van de Zweedse en Nederlandse modegiganten, zegt tweederde van de bijna 2000 deelnemers aankopen bij H&M en C&A te heroverwegen.
In reactie op de publicatie in De Volkskrant hebben H&M en C&A toegezegd dat ze overwegen productie door KPR Mill stop te zetten. Volgens de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) is dat geen manier om de problematiek op te lossen: de modemerken kunnen zich beter inzetten om de situatie in de fabriek te verbeteren. ‘Eerlijke arbeidsvoorwaarden, het toelaten van vakbonden en goede werkomstandigheden waaronder bewegingsvrijheid en een leefbaar loon zijn factoren waar de arbeidsters uiteindelijk meer baat bij hebben’, aldus SOMO. De stichting publiceert later dit jaar een uitgebreid rapport over misstanden in de textielindustrie in India.
Ondertussen kan het helemaal geen kwaad als Nederlandse consumenten iets bewuster omgaan met hun kledingaankopen. Een ban op H&M en C&A ligt misschien voor de hand, maar er zijn natuurlijk nog talloze andere ketens die zich schuldig maken aan unfair trade. Wat mij betreft fungeert het artikel in De Volkskrant dan ook vooral als wake up call. Het is tijd voor schone kleren in onze high streets!
Opvallend is de stand van een poll op de website van De Volkskrant. Een dag na het verschijnen van het artikel met de onthullingen over de dubieuze praktijken van de Zweedse en Nederlandse modegiganten, zegt tweederde van de bijna 2000 deelnemers aankopen bij H&M en C&A te heroverwegen.
In reactie op de publicatie in De Volkskrant hebben H&M en C&A toegezegd dat ze overwegen productie door KPR Mill stop te zetten. Volgens de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) is dat geen manier om de problematiek op te lossen: de modemerken kunnen zich beter inzetten om de situatie in de fabriek te verbeteren. ‘Eerlijke arbeidsvoorwaarden, het toelaten van vakbonden en goede werkomstandigheden waaronder bewegingsvrijheid en een leefbaar loon zijn factoren waar de arbeidsters uiteindelijk meer baat bij hebben’, aldus SOMO. De stichting publiceert later dit jaar een uitgebreid rapport over misstanden in de textielindustrie in India.
Ondertussen kan het helemaal geen kwaad als Nederlandse consumenten iets bewuster omgaan met hun kledingaankopen. Een ban op H&M en C&A ligt misschien voor de hand, maar er zijn natuurlijk nog talloze andere ketens die zich schuldig maken aan unfair trade. Wat mij betreft fungeert het artikel in De Volkskrant dan ook vooral als wake up call. Het is tijd voor schone kleren in onze high streets!
zaterdag 4 september 2010
Handgemaakt is het nieuwe zwart
Lokale, handgemaakte kleding en accessoires zijn dé nieuwe trend. Dat vindt UK Handmade, een organisatie die zich sterk maakt voor kleine, ambachtelijke modebedrijven in Engeland. Groen mag de afgelopen jaren het nieuwe zwart zijn genoemd, de tijd is rijp voor een grootschalige omarming van handgemaakte goodies, aldus UK Handmade in een persbericht.
Het ligt voor de hand dat een belangenbehartiger van bedrijven en ontwerpers die handgemaakte modeproducten op de markt brengen, handmade uitroept tot het nieuwe zwart. Maar wie dit soort cynisme even opzij zet, zal zien dat de verduurzaming van onze garderobe gebaat is bij een rehabilitatie van handwerk. Handgemaakt en eco gaan heel goed samen.
Het duurzame gebruik van kleding – dat wil zeggen: het voorkomen van onnodig of al te snel afdanken van mode items – wordt namelijk gestimuleerd door handgemaakte producten. Wie een met zorg, aandacht en ambachtelijkheid gemaakt kledingstuk koopt, loopt het risico er voorgoed aan verknocht te raken. Bovendien is de kwaliteit van handgemaakte producten in veel gevallen aanzienlijk beter dan bij de fast fashion modemerken, waardoor ze minder snel gedumpt worden.
Inmiddels heeft UK Handmade de hulp ingeroepen van stylinggoeroe Mary Portas. Zij gaat de organisatie helpen om consumenten duidelijk te maken dat handgemaakte kleding en accessoires een uniek en betaalbaar alternatief zijn voor high street fashion. Als the Queen of shops ons nu ook nog aan het verstand brengt om zuinig met dit soort one of a kind must-haves om te gaan, wordt de wereld daar nog een groener van ook.
Het ligt voor de hand dat een belangenbehartiger van bedrijven en ontwerpers die handgemaakte modeproducten op de markt brengen, handmade uitroept tot het nieuwe zwart. Maar wie dit soort cynisme even opzij zet, zal zien dat de verduurzaming van onze garderobe gebaat is bij een rehabilitatie van handwerk. Handgemaakt en eco gaan heel goed samen.
Het duurzame gebruik van kleding – dat wil zeggen: het voorkomen van onnodig of al te snel afdanken van mode items – wordt namelijk gestimuleerd door handgemaakte producten. Wie een met zorg, aandacht en ambachtelijkheid gemaakt kledingstuk koopt, loopt het risico er voorgoed aan verknocht te raken. Bovendien is de kwaliteit van handgemaakte producten in veel gevallen aanzienlijk beter dan bij de fast fashion modemerken, waardoor ze minder snel gedumpt worden.
Inmiddels heeft UK Handmade de hulp ingeroepen van stylinggoeroe Mary Portas. Zij gaat de organisatie helpen om consumenten duidelijk te maken dat handgemaakte kleding en accessoires een uniek en betaalbaar alternatief zijn voor high street fashion. Als the Queen of shops ons nu ook nog aan het verstand brengt om zuinig met dit soort one of a kind must-haves om te gaan, wordt de wereld daar nog een groener van ook.
vrijdag 3 september 2010
Gebreide graffiti is groen
De Telegraaf schreef onlangs over ‘vrouwelijke graffiti’, breisels die de openbare ruimte moeten opleuken. Urban knitting maakt een heuse opmars in ons land, schrijft de krant. Lantarenpalen, bomen, lampenkappen en trapleuningen worden regelmatig opgefleurd met handmatig gebreide lappen.
Het Utrechtse styling en designbureau Decodel schakelt ouderen in zorgcentra in om de breisels te maken. Die worden tijdens festivals (waaronder Mystery Land), voor reclames en in interieurs tentoongesteld. Decodel maakt ook musten, eigenwijze handgebreide mutsen.
Graffiti met breiwerk is ongetwijfeld milieuvriendelijker en gezelliger dan het spuitwerk dat doorgaans in steegjes en spoortunnels wordt gekliederd. En als de nieuwe rage de modeindustrie inspireert om ambachtelijk, met zorg gemaakt werk te leveren, wordt kleding er misschien ook nog wel groener van. Dat is minstens zo milieuvriendelijk en gezellig als met breilappen verpakte stadsbanken en boombasten.
Het Utrechtse styling en designbureau Decodel schakelt ouderen in zorgcentra in om de breisels te maken. Die worden tijdens festivals (waaronder Mystery Land), voor reclames en in interieurs tentoongesteld. Decodel maakt ook musten, eigenwijze handgebreide mutsen.
Graffiti met breiwerk is ongetwijfeld milieuvriendelijker en gezelliger dan het spuitwerk dat doorgaans in steegjes en spoortunnels wordt gekliederd. En als de nieuwe rage de modeindustrie inspireert om ambachtelijk, met zorg gemaakt werk te leveren, wordt kleding er misschien ook nog wel groener van. Dat is minstens zo milieuvriendelijk en gezellig als met breilappen verpakte stadsbanken en boombasten.
donderdag 2 september 2010
100 procent groen bestaat niet
Zelfs modemerken die zich als duurzaam en eerlijk profileren, maken volop gebruik van niet-biologische katoen en niet-gecertificeerde fabrieken. Zo was in 2009 niet meer dan zeventig procent van de collecties van Kuyichi van biokatoen en wordt vrijwel alle kleding van Komodo gemaakt in fabrieken waarvan niet bekend is of ze werknemers behoorlijke arbeidsomstandigheden bieden.
Productiebegeleider José Koopmans legde twee jaar geleden al uit hoe het komt dat zelfs de meest welwillende bedrijven er niet in slagen 100 procent schone kleren te maken. Alleen al de milieuaspecten van modeproductie zijn uitermate ingewikkeld. Niet alleen de stof doet er toe, maar ook de verpakking, verf, finishing en garens.
Daarnaast wordt een duurzaam modelabel geconfronteerd met de vraag hoe er zicht kan worden gehouden op de gehele productieketen – van het produceren tot de stof tot het smeren van de machines waarmee de kleding in elkaar wordt gezet. Voor startende bedrijven komt daar een extra probleem bij: gecertificeerde fabrieken leveren vaak geen kleine collecties, waardoor de jonge labels worden gedwongen om uit te wijken naar reguliere stoffenproducenten.
Maar wie weet wordt duurzame productie nog eens een standaard, waardoor verantwoorde merken niet meer zo veel hobbels hoeven nemen...
Productiebegeleider José Koopmans legde twee jaar geleden al uit hoe het komt dat zelfs de meest welwillende bedrijven er niet in slagen 100 procent schone kleren te maken. Alleen al de milieuaspecten van modeproductie zijn uitermate ingewikkeld. Niet alleen de stof doet er toe, maar ook de verpakking, verf, finishing en garens.
Daarnaast wordt een duurzaam modelabel geconfronteerd met de vraag hoe er zicht kan worden gehouden op de gehele productieketen – van het produceren tot de stof tot het smeren van de machines waarmee de kleding in elkaar wordt gezet. Voor startende bedrijven komt daar een extra probleem bij: gecertificeerde fabrieken leveren vaak geen kleine collecties, waardoor de jonge labels worden gedwongen om uit te wijken naar reguliere stoffenproducenten.
Maar wie weet wordt duurzame productie nog eens een standaard, waardoor verantwoorde merken niet meer zo veel hobbels hoeven nemen...
woensdag 1 september 2010
Vergeet de leren portefeuille
Een leren portemonnee is zo eighties & nineties! Anno 2010 kan niemand meer om de ecologisch verantwoorde portefeuille heen. Deze is goed voor het milieu en handig in gebruik, bewijzen labels zoals Freitag en Dynomighty.
Voor veganisten zijn er volop portemonnees van katoen met metalen beugelsluiting of polyester van gespecialiseerde labels zoals Element en Ecolution. (Deze zijn in Nederland verkrijgbaar bij onder andere Vega-life.nl). Zelf maak ik dagelijks in winkels en bij pinautomaten reclame voor Sativa, want die merknaam staat prominent op mijn grijze portemonnee van hennep.
Naast portefeuilles van natuurlijke materialen zijn er steeds meer gerecyclede producten. Freitag (dat vrachtwagenzeilen hergebruikt) en E&KO (dat afgekeurde brandweerslangen omtovert tot tassen en accessoires met een chique uitstraling) zijn daar de bekendste proponenten van.
Ook Dynomighty is zo’n creatief bedrijf. Dit jonge Amerikaanse merk ontwierp een portemonnee van het plastic waarmee ook koeriersenveloppen zijn gemaakt. Tyvek is namelijk dun, waterafstotend, scheurbestendig, vederlicht en supersterk. Dynomighty maakt er daarom niet alleen portefeuilles maar ook tassen en kofferlabels van.
De Mighty Wallet van Dynomighty is gemaakt uit 25% gerecycled materiaal en is zelf 100% recyclebaar. Vanwege het slimme design kunnen er ogenschijnlijk oneindig veel pasjes, papiertjes en munten in. Ook in andere opzichten is het onverwoestbare accessoire duurzaam, want de prints zijn gemaakt met milieuvriendelijke verf en de verpakking is volledig recyclebaar.
Het extra goede nieuws is dat de meeste verantwoorde portemonnees opvallend betaalbaar zijn: voor vijftien euro heb je al een hip exemplaar bij bijvoorbeeld Ecotrendy.nl. Er is dus geen enkele reden om met die afgezaagde leren portefeuilles te blijven rondlopen.
Voor veganisten zijn er volop portemonnees van katoen met metalen beugelsluiting of polyester van gespecialiseerde labels zoals Element en Ecolution. (Deze zijn in Nederland verkrijgbaar bij onder andere Vega-life.nl). Zelf maak ik dagelijks in winkels en bij pinautomaten reclame voor Sativa, want die merknaam staat prominent op mijn grijze portemonnee van hennep.
Naast portefeuilles van natuurlijke materialen zijn er steeds meer gerecyclede producten. Freitag (dat vrachtwagenzeilen hergebruikt) en E&KO (dat afgekeurde brandweerslangen omtovert tot tassen en accessoires met een chique uitstraling) zijn daar de bekendste proponenten van.
Ook Dynomighty is zo’n creatief bedrijf. Dit jonge Amerikaanse merk ontwierp een portemonnee van het plastic waarmee ook koeriersenveloppen zijn gemaakt. Tyvek is namelijk dun, waterafstotend, scheurbestendig, vederlicht en supersterk. Dynomighty maakt er daarom niet alleen portefeuilles maar ook tassen en kofferlabels van.
De Mighty Wallet van Dynomighty is gemaakt uit 25% gerecycled materiaal en is zelf 100% recyclebaar. Vanwege het slimme design kunnen er ogenschijnlijk oneindig veel pasjes, papiertjes en munten in. Ook in andere opzichten is het onverwoestbare accessoire duurzaam, want de prints zijn gemaakt met milieuvriendelijke verf en de verpakking is volledig recyclebaar.
Het extra goede nieuws is dat de meeste verantwoorde portemonnees opvallend betaalbaar zijn: voor vijftien euro heb je al een hip exemplaar bij bijvoorbeeld Ecotrendy.nl. Er is dus geen enkele reden om met die afgezaagde leren portefeuilles te blijven rondlopen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
