H&M helpt kinderen en Japan

Na verantwoorde mode-items voor dames en heren lanceert H&M nu ook een Conscious Collection voor baby’s. Voor Conscious Newborn gebruikt de Zweedse modegigant duurzamere materialen zoals biologisch katoen, tencel en gerecycled polyester.

De collectie voor pasgeboren jongens en meisjes bestaat uit onder andere vestjes, shirts en sokken. Ook accessoires zoals dekens en een rammelaar behoren tot het assortiment. Conscious Newborn is online verkrijgbaar in de landen met een webshop van H&M.

De eerste Conscious Collection werd in 2011 gelanceerd. Na basisstukken voor een groene garderobe bestaat de collectie inmiddels ook uit bijvoorbeeld schoenen en party dresses.

H&M doet duidelijk zijn best om zijn onduurzame imago te verbeteren. Het bedrijf behoort de laatste jaren tot een van de grootste afnemers van biokatoen. Het bedrijf streeft ernaar om in 2020 in alle collecties uitsluitend biologische kwaliteit katoen te gebruiken. En recent kondigde het bedrijf aan, dat met een exclusieve lijn t-shirts van Marni voor H&M steun wordt gegeven aan het Japanse Rode Kruis.

De andere kant van vintage

Een retromanie. Zo typeert modejournalist Georgette Koning de eigenschap van hedendaagse mode om inspiratie te putten uit het verleden. Sinds de jaren zeventig staat mode niet langer in het teken van originaliteit en vernieuwing, maar van nostalgie en herkauwen, aldus Koning.

Wat is er gebeurd? Begin jaren zeventig maakte een hang naar nostalgie naar de jaren twintig en dertig een einde aan het ‘feest van originaliteit’ dat er volgens Koning tot die tijd voor zorgde dat modeontwerpers regelmatig de samenleving opschudden. Het Londense Biba startte toen een imperium vol bloemetjesjurken waar hippies, en na hen vele anderen, massaal voor bezweken. Daarmee verloor de mode-industrie de attitude die eerder had geleid tot innovaties zoals de minirok, de plateauzool en de New Look.

Inmiddels halen niet alleen toonaangevende ontwerpers en luxemerken zoals Prada, Gucci, Dries van Noten en Marc Jacobs, maar ook ketens zoals Zara en H&M, hun inspiratie van de rommelmarkt, schrijft Koning. Het gesnuffel tussen oude kleding, bijvoorbeeld op de markt aan Londense Portobello Road, is symptomatisch voor een focus op het verleden die ten koste gaat van een drang naar originaliteit.

Wie het verhaal van Koning leest, kan moeilijk aan de gedachte ontkomen dat de liefde voor vintage die de laatste jaren zo’n grote vlucht heeft genomen, een akelige bijsmaak heeft. Het koesteren van tweedehands kleding is goed voor duurzaamheid, maar heeft de vintagetrend ook geleid tot een overdaad aan nostalgie, of zelfs een afkeer van vernieuwing?

Miljoenendonatie van mode aan Japan

Volgens Vogue kan het Japanse Rode Kruis een flinke cheque van de mode-industrie tegemoet zien. Een t-shirt actie van Uniqlo en Condé Nast heeft tot nu toe 1,2 miljoen dollar opgeleverd. De donatie is bedoeld voor hulpverlening en wederopbouw na de aardbeving en tsunami in maart 2011.

De indrukwekkende opbrengst heeft vast te maken met de inzet van celebs. Onder andere Gwyneth Paltrow, Cyndi Lauper, Charlize Theron, Karl Lagerfeld en Blake Lively maakten ontwerpen voor de t-shirts.

Het Rode Kruis werd overigens ook geholpen door andere beroemdheden, onder wie Lady Gaga, die zelf donaties deden of fans opriepen bij te dragen aan Japan relief.

Drie chique modemerken in opspraak

Wat hebben Kim Kardashian en Victoria Beckham met elkaar gemeen? Ze worden beiden beschuldigd van oneerlijke praktijken in de productie van hun modecollecties.

De Britse krant de Daily Mail ontdekte in december 2011 dat de jurken van Victoria Beckhams eigen merk worden gemaakt in een fabriek in Oost-Londen. Dat klinkt misschien niet ergopzienbarend, maar de krant onthulde ook dat de naaisters uit Bangladesh de jurken voor een schamel loon in elkaar zetten. Een rekensommetje wijst uit dat een jurk met een verkoopprijs van 1800 euro – en dat is al snel de prijs die je betaalt voor een Victoria Beckham Ready to Wear – niet meer dan zo’n 130 euro kost om te maken.

De hijgerige berichtgeving in de Daily Mail klinkt een beetje flauw. Marges van een of twee procent zijn in de modewereld geen uitzondering. En het naaiatelier in Londen klinkt nog heilig in vergelijking met fabrieken in ontwikkelingslanden en opkomende economieën waar fast fashion ketens gewend zijn hun collecties te maken.

De beschuldigingen aan het adres van de Amerikaanse Kardashian familie klinken veel serieuzer. De collecties van de modelabels van de familie zouden worden gemaakt in sweatshops in China, waar naaisters die soms niet ouder zijn dan zestien onder erbarmelike omstandigheden aan het werk zijn. De tv-sterren ontkennen de beschuldigingen en laten onderzoek doen naar de omstandigheden in de Chinese fabrieken die voor hen produceren.

En er zijn nog meer geruchten over schandalen in de mode-industrie. Lingerielabel Victoria’s Secret zou katoen gebruiken die afkomstig is uit Burkina Faso, waar kinderen worden uitgebuit voor de katoenpluk. Er zou zélfs sprake zijn van kinderarbeid bij de producten die Victoria’s Secret als biologisch en fair trade aanprijst.

Het schandaal rond Victoria’s Secret is vooralsnog het meest verontrustend. Het lingeriemerk was namelijk in de veronderstelling fair trade gecertificeerde katoen te kopen. Er zijn geruchten dat toezicht op de productie hiervan onvoldoende is, waardoor kinderarbeid toch kon plaatsvinden. En dat is voor iedereen die zich bekommert om eerlijke mode een angstaanjagend idee.

Bontparade versus Loesje

Het is duidelijk dat de meningen over bont nog altijd sterk verdeeld zijn. Loesje schreef in 2011: ‘Laat u ook deze winter het bont lekker om de schouders van ’t beestje hangen?’ Maar in december organiseerde het Nederlands Bont Instituut in drie steden, waaronder Amsterdam, een bontparade. De Furlab Streetview, die bestaat uit een catwalkshow met modellen die van top tot teen in bont gehuld zijn, is bedoeld om aandacht te vragen voor de Origin Assured en Furlab labels. Origin Assured betekent dat het bont afkomstig is uit landen waar goede dierenwelzijnsregelgeving van kracht is. Het Furlab label geeft aan dat het bont afkomstig is van een Nederlandse nertsenhouderij.

De Bont voor Dieren is kritisch over de keurmerken, omdat deze niet voorkomen dat dieren worden gefokt voor bontproductie en tot hun dood onder benarde omstandigheden worden opgesloten. De dierenrechtenorganisatie stimuleert winkels en ontwerpers om de verkoop en het gebruik van bont te verbannen. Op de zogenoemde Bontvrijlijst staan steeds meer winkels die verklaren geen bont te verkopen, zoals H&M, de Bijenkorf en V&D. Onder de modeontwerpers die hebben toegezegd geen gebruik te maken van bont zijn Iris van Herpen, Bas Kosters en Antoine Peters.

Het belang van de Bontvrijlijst is groter dan ooit nu bont het straatmodebeeld domineert. Doordat consumenten onvoldoende op de hoogte kunnen zijn van de oorsprong van bont aan hun kleding, dragen zij misschien wel zonder het te weten en ongewild een écht stukje dierenhuid.

Belemmeringen voor groene mode

De hoge prijzen voor biologisch katoen maken het modebedrijven moeilijk om duurzaam te produceren. Dat zei Judy Posey van het verantwoorde babymodemerk Little Esop onlangs in een interview met de Huffington Post.

De prijzen van biokatoen zijn relatief hoog omdat er nog maar weinig producenten zijn, die bovendien kleine hoeveelheden kunnen produceren. Daardoor dreigt de vraag groter te worden dan het aanbod, wat de prijzen opdrijft.

Little Esop, dat uitsluitend ecologische stoffen gebruikt, wijst ook op een gebrek aan kennis onder consumenten. De bekendheid van duurzame materialen is nog beperkt, waardoor modemerken weinig stimulans hebben om te vergroenen. Tegelijkertijd ontbreken eenduidige keurmerken, zodat consumenten maar moeilijk kunnen nagaan of ze een verantwoord product kopen.

Als je niet veel af weet van stoffen (en laten we wel wezen: dat geldt toch voor ons allemaal?) is het praktisch onmogelijk om te controleren of je een werkelijk biologisch product koopt of niet. Certificering van GOTs biedt consumenten nog de meeste houvast. En het goede nieuws is dat steeds meer merken, ook in Nederland, dit keurmerk hanteren.

Trends in duurzame mode voor 2012

Recycling, waterverbruik en het gebruik van chemicaliën, transparante berichtgeving, samenwerking, en integrale duurzame bedrijfsvoering. Het worden voor ecofashion belangrijke kwesties in 2012, zegt de onafhankelijke non-profit organisatie voor verduurzaming van de mode-industrie Made-By.

Made-By doet de voorspellingen naar aanleiding van een inventarisatie van trends die in 2011 al zichtbaar waren. Zo komen er steeds meer samenwerkingsverbanden tussen merken, producenten en toeleveranciers, en ngo’s. Er wordt verwacht dat deze initiatieven zich verder gaan uitbreiden en verdiepen.

De stijgende grondstofprijzen maken maken afvalmanagement en recycling belangrijke aandachtspunten voor komende tijd. De aandacht voor waterverbruik en het gebruik van chemicaliën in de kledingindustrie is stevig op de kaart gezet door de Detox-campagne van Greenpeace. Het kritische werk van bijvoorbeeld Rankabrand maakt duidelijk dat modemerken er goed aan doen om transparant te zijn over hun duurzaamheidsbeleid.

Made-By is niet de enige die in het najaar van 2011 al vooruitblikte op 2012. Eerder al werd voorspeld dat de productie van katoen zal dalen. En trendforecaster Li Edelkoort denkt dat 'eco' de komende jaren een trend wordt waar niemand nog om heen kan.