Puma lanceert eerste fair trade collectie uit Afrika

Kleding, schoenen en accessoires die zijn geïnspireerd op natuur van Afrika. Dat klinkt niet revolutionair. Toch is Puma’s Wilderness collection opmerkelijk. De lijn is gemaakt in Afrika met gerecyclede materialen. En een primeur voor Puma: een gedeelte van de kleding bestaat uit fairtrade katoen.

Puma werkte samen met Fairtrade Label South Africa om de Wilderness collection een fair trade impuls te geven. Dankzij dit fairtrade systeem krijgen arbeiders in de katoenproductie niet alleen een eerlijke prijs voor hun katoen, maar ook een premie waarmee ze kunnen investeren in de ontwikkeling van hun gemeenschap.

Puma, dat regelmatig onder vuur ligt vanwege misstanden in de productieketen, liet het grootste deel van de Wilderness collection in Kenia produceren. Op die manier zou het sportmerk ook bijdragen aan lokale werkgelegenheid. Het is de bedoeling dat Puma structureel zaken gaat doen in Afrika, en uiteindelijk al het katoen fairtrade inkoopt.

Na negatieve publiciteit over de kleding die Puma (net als Nike en Adidas) maakt als sponsor van de Olympische Spelen 2012, is het Duitse sportmerk duidelijk bezig aan een groen charmeoffensief. Het bedrijf maakte recent bijvoorbeeld bekend samen te werken met Ecovative om plastic schuimverpakkingen te reduceren.

Kleding vervuilt Nederands water

Hoe vuil is jouw schone was? Die vraag stelde Greenpeace aan consumenten bij het verschijnen van een nieuw rapport over het gebruik van giftige chemicalien in de kledingindustrie. Het onderzoek, met de veelzeggende titel 'Dirty laundry reloaded', laat zien dat gifstoffen die worden gebruikt bij de productie van kleding zelfs in Nederland het water vervuilen.

In 2011 sloeg Greenpeace al alarm over giflozingen in Chinese kledingfabrieken. Die leiden tot milieuschade in rivieren en meren, en kunnen via vervuiling van het drinkwater ook gezondheidsschade veroorzaken bij de bevolking.

Tweederde van de kleding die in Europese winkels ligt, bevat bij aankoop de hormoonverstorende stof nonylfenol, zegt Greenpeace nu. Na een wasbeurt komt een substantieel deel van deze stof in het water terecht. Dat betekent dat de giftige stoffen in de Aziatische kledingindustrie niet alleen op lokaal niveau, maar ook mondiaal schade kunnen veroorzaken.

Greenpeace wil dat de kledingindustrie stopt met het gebruik van nonylfenol. In Europa is het gebruik van deze stof al sinds 2005 verboden, maar in een aantal Aziatische landen nog niet. Overigens is niet wetenschappelijk vastgesteld hoe nonylfenol de menselijke gezondheid beinvloedt. Wel staat vast dat het leven in water er door wordt bedreigd.

Na acties van Greenpeace in 2011 hebben merken zoals Puma, Nike, Adidas, H&M, Li-Ning en C&A toegezegd om het gebruik van gif in hun productie te verminderen. Greenpeace vindt nu dat de industrie honderd procent gifvrij moet worden. De actiegroep is ervan overtuigd dat dat ook mogelijk is.

Consuminderen met Joinless

Van duurzaam leven worden we gelukkiger dan van winkelen en overconsumptie. Dat zegt Ben Davis van Joinless. Zijn anti-brand promoot de schoonheid van consuminderen. Want we zijn in de ban van onze bezittingen – met alle schulden van dien.

Joinless wil consumenten stimuleren om drie beloftes af te leggen. I will explore the beauty of less in my own life; I will do more for others; I will neither buy nor sell branded items. Iedereen die deze uitgangspunten respecteert, kan het logo van Joinless, >, gebruiken. En de bedoeling is dat anderen op die manier ook worden geïnspireerd worden om hun consumptiegedrag onder de loep te nemen.

Hoewel Joinless zich niet specifiek op de modewereld richt, lijkt de boodschap wel bijzonder relevant voor fashionista’s. Joinless noemt zichzelf bijvoorbeeld een open source brand: iedereen mag het logo voeren. De swoosh van Nike of het logo van Abercrombie & Fitch zijn de oprichters van Joinless een doorn in het oog. Want dat soort merken zouden onduurzame consumptie alleen maar aanmoedigen.

Handboek voor duurzame textielverwerking van Made-By

Tijdens de productie van textiel en kleding worden grote hoeveelheden water, energie en chemicaliën gebruikt. Organisaties zoals Greenpeace laten met regelmaat zien welke desastreuze effecten dit heeft op het milieu. Door een heuse Detox Campaign wist de Greenpeace een aantal grote bedrijven, zoals Nike en Puma, over te halen om het storten van giftig afvalwater door textielfabrieken die voor hen werken flink te verminderen.

Made-By lanceerde tijdens de Amsterdam Fashion Week in januari 2012 een handleiding voor modemerken die ook een duurzame oplossing willen vinden voor textielbewerking door hun toeleveranciers. Volgens Made-By, dat zich sinds 2004 inzet om duurzaamheid in de mode-industrie te verbeteren, is er inmiddels een breed scala van innovatieve technieken om ervoor te zorgen dat textielfabrieken minder negatieve impact op het milieu uitoefenen. In de Wet Processing Manual komen deze hoogstandjes aan bod.

Voor groene fashionista’s biedt de nieuwe handleiding van Made-By een kijkje in de complexe wereld van textielproductie. Alleen al bij het verven van stoffen komen nogal eens ingewikkelde processen en milieubelastende procedés kijken. De Wet Processing Manual geeft ook uitleg over standaarden zoals GOTS, cradle to cradle en Bluesign. Deze labels stellen aan textielfabrieken eisen wat betreft bijvoorbeeld water- en energieverbruik en het gebruik van chemicaliën.

Modetrends voor 2012 volgens trendwatchers

Inspiratie voor 2012 nodig? Trendwatchers hebben genoeg ideeën over de ontwikkelingen die ons te wachten staan. En daar zijn trends op het vlak van duurzaamheid en verantwoorde mode uit af te leiden.

Nederlands bekendste trendforecaster Adjiedj Bakas stelt dat de crisis ertoe leidt, dat mode meer om kwaliteit gaat draaien. Massaproductie is uit, personal branding is in. Die trend sluit naadloos aan bij de ambities van slow fashion.

Daarnaast signaleert Bakas dat een natuurlijke stijl populair wordt, wat zich uit in een focus op natuurlijke materialen (zoals wol), en technieken uit grootmoeders tijd (zoals breien en haken). Van deze ontwikkeling kunnen groene ontwerpers profiteren, want wie weet er nu meer over natuurlijke stoffen en ambachtelijke productietechnieken?

Handwerk speelt ook een sleutelrol in de voorspellingen van Second Sight. De slowtrend die dit trendforum signaleert, draait om ‘langzaam handwerk’ waarbij luxe design wordt gecombineerd met traditioneel handwerk.

Overigens ziet Second Sight ook een belangrijke trend in een praktijk die voor duurzame fashionista’s inmiddels een tweede natuur is geworden: ruilen. Second Sight noemt bijvoorbeeld professionele clothes swaps, recycling initiatieven van grote modemerken, en bedrijfjes die designer bags verhuren.

Van consumenten zoals jij en ik wordt verwacht dat we in 2012 vragen om transparante ondernemingen, die een boekje opendoen over hun bedrijfsvoering. Daarnaast zouden jongeren minder spullen willen (‘simplicity is hot’) en zou de gemiddelde consument op zoek zijn naar producten die met liefde en persoonlijke aandacht gemaakt worden. Deze ontwikkelingen zijn goed nieuws voor duurzame modebedrijven, want zij voldoen al jaren aan de vraag naar transparantie, designs zonder overbodige fratsen, en producten met een verhaal.

Alsof dit alles nog niet genoeg is, noemt Trendwatching Eco-cycology een van de twaalf essentiële consumententrends voor 2012 en de jaren er na. Deze ontwikkeling betekent bijvoorbeeld dat producenten al hun producten terugnemen om ze te recyclen. Recente initiatieven van Timberland, Nike en H&M zijn het bewijs dat deze trend door velen levensvatbaar wordt gevonden. En natuurlijk zijn er genoeg duurzame modemerken, zoals Re-5, voor wie recycling al een vanzelfsprekendheid is.

Timberland en Nike top in klimaat scores

Outdoorlabel Timberland en sportlabel Nike scoren opvallend hoog in een recent onderzoek van Climate Counts. Beide bedrijven scoren ruim 80 van de 100 punten die behaald kunnen worden voor klimaatvriendelijk produceren. Liz Clairborne scoort van de acht onderzochte merken het laagst.

Climate Counts beoordeelt allerlei bedrijven, waaronder mode- en accessoiremerken, op hun inzet voor het verminderen van global warming. Daarvoor gebruikt het programma 22 criteria die betrekking hebben op het in kaart brengen van de ecologische voetafdruk, het verminderen van de klimaatimpact van de productie, steun voor klimaatwetgeving, en transparantie over hun duurzaamheidsbeleid.

De scores die Climate Counts uitdeelt, helpen consumenten om zich uit te spreken over de klimaatvriendelijkheid van modemerken. De website adviseert consumenten om hun favoriete merken te laten weten wat ze goed vinden gaan, of juist wat ze vinden dat er moet worden verbeterd. De online scorecards kunnen ook gebruikt worden om tijdens het winkelen de beste keuze te maken om klimaatverandering tegen te gaan.

Naast Timberland en Nike komen ook onder andere Gap en Levi Strauss goed uit de bus bij Climate Counts. Met de scorecards wil Climate Counts ook andere bedrijven stimuleren om zich niet alleen in te zetten voor fair trade maar ook voor de strijd tegen klimaatverandering.

Ikea en Hema weer duurzaamste merken

In 2011 zijn Ikea en Hema voor het tweede achtereenvolgende jaar de nummers 1 en 2 in de lijst van duurzaamste merken van Nederland. Ook Siemens, Bol.com en Toyota scoren hoog in de Sustainable Image Index 2011. Voor de index worden 2.000 consumenten bevraagd over veertig merken, waaronder Nike en De Bijenkorf.

Retailers zoals Ikea zijn in de beeldvorming van consumenten het meest duurzaam. Dienstverleners zoals banken en energieleveranciers hebben het moeilijk om hun duurzaamheidsintiatieven over te brengen en scoren systematisch lager dan winkelbedrijven. De snelste stijger in 2011 is Achmea, die nadrukkelijk communiceert over MVO-beleid.

Het klinkt als een open deur, maar duidelijke communicatie over duurzaamheid is een belangrijke succesfactor voor duurzame beeldvorming in Nederland, concludeert de Sustainable Image Index. Daarnaast kunnen negatieve berichtgeving over andere prestaties dan duurzaamheid (zoals klantenservice) doorwerken in de duurzame beeldvorming. En deze lessen kunnen modebedrijven die zich als groen willen afficheren natuurlijk ook ter harte nemen.

Steeds meer modemerken gaan voor gifvrij

Greenpeace boekt steeds meer succes met de campagne om illegale gifdumps te bestrijden. Na onder meer Nike, Adidas en Puma hebben nu ook C&A en het Chinese sportlabel Li-Ning toegezegd actie te ondernemen tegen gifgebruik door hun producenten.

Greenpeace is blij met de Joint Roadmap waarmee Adidas, H&M, Nike en Puma aangeven hoe zij het gebruik van gevaarlijke chemicaliën in hun productieketen willen verminderen. Ook C&A en Li-Ning hebben zich gecommitteerd aan de doelen van de Roadmap, die voorziet in onder meer pilots met groene initiatieven.

Helemaal tevreden is Greenpeace nog niet. De organisatie dringt er op aan dat de bedrijven die nu hebben toegezegd hun fabrieken te detoxen, transparant zijn over hun beleid en prioriteit geven aan de zuivering van watergebruik.

Duurzame ambitie van H&M voor 2020

Greenpeace boekt de laatste tijd flinke successen in de mode-industrie. Na Nike, Adidas en Puma heeft ook H&M beloofd om in te grijpen in textielfabrieken die toxische chemicaliën illegaal dumpen.

H&M heeft toegezegd om in 2012 bekend te maken welke chemicaliën worden gebruikt in de productieketen van zijn collecties. In 2020 zou een einde moeten zijn gekomen aan gevaarlijke giflozingen door fabrieken die voor H&M produceren.

De beloften van H&M komen na wekenlange protesten van Greenpeace. Activisten in twaalf landen beplakten etalages van de Zweedse modewinkel met leuzen zoals 'Detox our future'.

Greenpeace onthult gifschandaal

De kledingindustrie heeft het flink aan de stok met Greenpeace. De milieuactivisten onthullen dat modeitems op de Nederlandse markt giftige stoffen bevatten, die afkomstig zijn uit de Chinese fabrieken die de kleding maakt.

In kleding gekocht in Nederlandse winkels is de stof nonylphenol ethoxylaat aangetroffen. Deze stof breekt in water af in het giftige en hormoonverstorende nonylphenol. De gifstof, die in Europa niet mag worden gebruikt voor kledingproductie, is ongezond, watervervuilend en zorgt in China voor een enorme milieubelasting.

Volgens cijfers van Greenpeace is zeventig procent van de rivieren en meren in China vervuild. Een op de vier mensen in het land heeft geen toegang tot schoon drinkwater. Twintig tot dertig procent van de watervervuiling in China is het gevolg van fabrieken die goederen voor de export produceren.

Voor het rapport 'Dirty Laundry 2' onderzocht Greenpeace in achttien landen wereldwijd 78 kledingstukken van vijftien bekende merken, waaronder H&M en Adidas. Er werd in Amsterdam van onder andere kleding gekocht de merken G-Star RAW, H&M, Converse en Adidas.

Greenpeace voert de laatste tijd forse actie tegen giftige stoffen in de kledingindustrie. Nike en Puma hebben beterschap beloofd. De resultaten van die belofte kunnen nog wel even op zich laten wachten: de sportgiganten hebben toegezegd binnen tien jaar uitsluitend schone kleren van Chinese fabrieken af te nemen.

Nieuw logo voor milieubelastende sportmerken

Yike. Acidas. Dislike. Het zijn namen die creatieve milieuactivisten hebben bedacht om Nike en Adidas onder druk te zetten het dumpen van giftige stoffen in China te beëindigen. Greenpeace organiseert namelijk een logowedstrijd die ontwerpers stimuleert om een sterke slogan, een onthullend logo of een veelzeggende illustratie te bedenken die de aandacht richt op de milieubelastende activiteiten van Nike en Adidas.

Greenpeace voert al geruime tijd wereldwijd actie tegen Adidas en Nike. De Chinese kledingfabrieken die collecties van de sportmerken vervaardigen, lozen afvalwater in lokale rivieren. De giftige stoffen die daarbij vrijkomen, zijn kankerverwekkend en hormoonverstorend. Omdat de lokale bevolking water en vis uit dit vergiftigde oppervlaktewater haalt, lopen zij gezondheidsrisico’s.

Inmiddels hebben Puma en Nike al toegezegd actie te ondernemen om de gevaarlijke en ongezonde praktijken van hun kledingproducenten tegen te gaan.

Greenpeace voert campagne tegen Nike

Het hoofdkantoor van Nike is op 15 juli 2011 belaagd door campagnevoerders van Greenpeace. De actiegroep bevestigde aan de gevel van het kantoor een reusachtig t-shirt met de opdruk: ‘Champion a toxic free future. Just do it.’ Greenpeace vraagt hiermee aandacht voor de productie van de sportkleding, waarbij giftige stoffen in Chinese meren en rivieren worden gedumpt.

De Chinese kledingfabrieken die collecties van Nike vervaardigen, lozen afvalwater in lokale rivieren, zegt Greenpeace. De giftige stoffen die daarbij vrijkomen, zijn kankerverwekkend en hormoonverstorend. Omdat de lokale bevolking water en vis uit dit vergiftigde oppervlaktewater haalt, loopt zij gezondheidsrisico’s. Daarnaast bedreigen de afvalpraktijken van de textielfabrikanten het kwetsbare ecosysteem.

Greenpeace voert internationaal actie tegen Adidas en Nike, onder andere bij kantoren van de sportmerken in Duitsland, Oostenrijk en Denemarken. Aanleiding voor de acties is een rapport over vergiftiging van de Chinese meren en rivieren door de textielindustrie. Nike is als grootste sportmerk ter wereld natuurlijk een dankbaar doelwit voor campagnes over dit onderwerp. Bovendien afficheert het Amerikaanse bedrijf zich regelmatig met duurzame initiatieven als verantwoorde modeonderneming.

Summer Rayne Oakes: groen model met een missie

Wie zegt dat beauties geen brains hebben? De Nederlandse Lonneke Engel is zo’n intelligent, geëngageerd model dat bewijst dat ze net zo slim als mooi is: ze is ambassadrice van de Fair Wear Foundation, presentatrice bij The Green Fashion Competition en oprichtster van het positivobedrijf Organice Your Life.

De Amerikaanse Summer Rayne Oakes is ook zo’n inspirerend (en jaloersmakend!) model met een missie. Ze loopt over de catwalk voor duurzame merken én werkt als consultant voor modebedrijven die zich willen vergroenen. Met lezingen aan universiteiten, in musea en bij modeopleidingen verspreidt ze haar gedachtengoed over een duurzame modewereld.

Een procentje van de omzet doneren aan een goed doel of een evenement van een welzijnsorganisatie sponsoren is tegenwoordig niet meer genoeg om de groene consument te verleiden, zei Summer Ray Oakes onlangs in een interview. Om zich te onderscheiden van de grote massa moeten ondernemingen transparanter worden over hun productiemethoden en beelden kiezen die aansluiten bij hun duurzame doelstellingen.

Summer adviseert niet alleen multinationals die zich meer willen verantwoorden over hun bedrijfsvoering, maar ook vooruitstrevende ecomodemerken. In het verleden communiceerden die duurzame ondernemers niet altijd over hun activiteiten, omdat ze het gevoel hadden dat ze simpelweg deden wat ze behoorden doen. Maar op die manier wordt hun unieke positie in duurzame mode niet zichtbaar, waarschuwt Summer, die fan is van onder andere het innovatieve Source4Style.

Summer verwacht dat de trend om transparanter te zijn over de productieketen zal worden voortgestuwd door duurzame koplopers, die openheid van zaken geven over de herkomst van hun producten, de werkmethoden in textielfabrieken en de werkomstandigheden van de textielproducenten. Recente initiatieven van grote bedrijven, zoals de waterbesparingscampagne van Levi’s en Nike’s Environmental Apparel Design Tool, laten volgens haar zien hoe robuust de ecotrend is geworden. En met groene heldinnen als Summer Rayne Oakes gaat die trend vast een glorieuze toekomst tegemoet.

Modegiganten lanceren Sustainable Apparel Coalition

Op 1 maart is in de Verenigde Staten de Sustainable Apparel Coalition gelanceerd, een samenwerkingsverband van modebedrijven die zich gaan inzetten om milieubelasting en uitbuiting in de kleding- en schoenenproductie te verminderen. Aan het consortium nemen grote namen zoals H&M, C&A, Gap, Levi's, Nike, Adidas, Esprit en Timberland deel.

De Sustainable Apparel Coalition heeft een meetinstrument ontwikkeld waarmee de duurzaamheid van de gehele levenscyclus van kleding inzichtelijk kan worden gemaakt. Het is de bedoeling dat de aangesloten bedrijven het meetinstrument gaan gebruiken én promoten. Business as usual is er niet meer bij, aldus een persbericht van de coalitie.

Voor consumenten worden de acties van de Sustainable Apparel Coalition niet onmiddelijk zichtbaar. De duurzaamheidsindex van het consortium is bedoeld als hulpmiddel bij de interne besluitvorming in modebedrijven. Het streven is om de modeindustrie van binnenuit te verduurzamen. Over de ontwikkeling van een consumentenlabel zijn geen afspraken gemaakt.

Nike schoenen van oude tijdschriften

Is het een serieuze poging tot recycling, of alleen een ontwerptruc? De Nike Premium Print Pack is in ieder geval een lijn sportschoenen waarin oude tijdschriften worden verwerkt. De papiersnippers zijn duidelijk zichtbaar op de neuzen van de schoenen, die natuurlijk wel zijn voorzien van een onzichtbaar laagje vuil- en waterafstotend materiaal.

De Nike Premium Print Pack wordt vooralsnog eerst in Europa en Azië gelanceerd. Volgens Nike zijn de schoenen vooral gewaagd omdat ze de aandacht vestigen op de buitenkant in plaats van het silhouet van het product. Ook het unieke karakter van de print is een selling point.

Of het hergebruik van glossies een positieve uitwerking heeft op het milieu, is helaas onbekend. En willen we eigenlijk niet ook weten van welke tijdschriften de schoenen zijn gemaakt?

Wat is het beste ecomerk ter wereld?

In het jaarlijkse lijstje van beste merken ter wereld komen maar weinig modelabels voor. Het Franse luxemerk Yves Saint Laurent, dat overigens bijna meer omzet draait met parfums en accessoires dan met kleding, is het hoogst genoteerde modebedrijf in de Best Global Brands 2010 van Interbrand. Ook Nike, Adidas, Zara, H&M, Gap, Armani, Burberry en Hermes behoren tot de top 100.

Gezien de jonge traditie van duurzame mode is het misschien geen verrassing dat er geen verantwoorde kledingmerken in de Best Global Brands 2010 figureren. Maar zo’n lijstje maakt wel gedachten los over de toekomstige merkwaarde van Stella McCartney, Studio Jux en andere eco luxury brands. De Week van de Duurzame Mode, die dit jaar van 10 tot 17 oktober plaatsvindt, is een goede aanleiding om daar eens over door te dromen.

Ontwikkelt Nike een sociaal gezicht?

Nike betaalt 1,5 miljoen dollar compensatie aan kledingbedrijven in Honduras, meldde de Latin American Herald Tribune onlangs. Het gaat om een schadevergoeding aan 1800 werknemers van twee fabrieken die in 2009 werden gesloten.

Activisten en mensenrechtenorganisaties reageren verheugd op het besluit, dat Nike nam in reactie op campagnes van vakbonden in Honduras en Amerikaanse universiteiten. Zij brachten de arbeidsomstandigheden in twee fabrieken onder de aandacht van universiteiten. Nike liet in de fabrieken sportkleding maken met de logo’s van de universiteiten. Na de campagnes van onder meer United Students against sweatshops beëindigden de universiteiten hun contracten met Nike. De fabrieken sloten vervolgens de deuren – en zetten werknemers zonder ontslagvergoeding of ziekteverzekering op straat.

Volgens de Herald is het de eerste keer dat een multinational namens een fabriek volledige compensatie betaalt aan werknemers. Toch lijkt er geen reden tot al te grote vreugde over het sociale gezicht van Nike. Het grootste sportkledinglabel ter wereld scoort een magere 6 punten (van 17) in Rankabrand.com. Daarmee staat de Amerikaanse gigant nog achter Reebok en Puma. Maar wie weet kan Nike de score verbeteren door zich vaker te bekommeren om het lot van werknemers van zijn producenten…

Kuyichi in de polder

Onlangs nam ik een kijkje in de winkel van Kuyichi in Bataviastad. De winkel, die in 2009 is geopend, is gevestigd in het nieuwe gedeelte van de outlet village in Lelystad. Die locatie is om twee redenen niet ideaal. Ten eerste vergt een bezoekje aan de winkelstad voor de gemiddelde Randstadbewoner een kleine wereldreis. Zelfs in een zuinig sportautootje (de Smart Roadster rijdt werkelijk 1 op 20!) is dat niet bepaald milieuvriendelijk.

Bovendien is de positionering van een duurzaam modemerk midden tussen een scala aan fast fashion ketens voor de welwillende consument met duurzaamheidsbesef een ware kwelling. Op weg naar Kuyichi kom je namelijk langs talloze koopjes van niet-duurzame winkels. Als shopaholic moet je sterk in je schoenen staan om niet te bezwijken voor een shortje van Puma, sneakers van Converse, jeans van Levi’s of sweat pants van Nike.

Ik kan uit eigen ervaring melden dat het de moeite waard is om de portemonnee gesloten te houden totdat de winkel van Kuyichi bereikt is. Daar wachten je namelijk ook allerlei aantrekkelijke koopjes. En de aankoop van een maatschappelijk verantwoorde prijsknaller geeft je geheid een goed gevoel.

Ecokatoen versus de strijd tegen malaria

Bijna 900.000 mensen gaan jaarlijks dood aan malaria. Het grootste deel van de slachtoffers woont in Afrika en is jonger dan vijf jaar. De strijd tegen malaria lijkt er – met dank aan de corrupte regeringen en inadequate ontwikkelingshulp – net zo hopeloos als die tegen aids.

Volgens een reportage in Time is er nog een - schokkende - reden dat de bestrijding van de malariamug, die wereldwijd zo’n 240 miljoen mensen per jaar ziek maakt, niet van de grond komt in Oeganda. Huizen mogen daar namelijk niet worden bespoten met insecticide, ook al zou dit het aantal slachtoffers in het gebied kunnen halveren. Het verbod op bestrijdingsmiddelen is het gevolg van een lobby van producenten van biologisch katoen die leveren aan Walmart, Nike en H&M. ‘The reality is that Baby Omara is dying so Baby George can wear organic’, aldus Time.

Of deze bewering klopt, is moeilijk te achterhalen. Opvallend is dat in de Nederlandse media nauwelijks aandacht aan het verhaal van Time is besteed. Maar als de productie van kledinglijnen van ecokatoen werkelijk gepaard gaat met een verbod op bestrijdingsmiddelen dat jaarlijks tienduizenden kinderen het leven kost, wordt het wel verdomd moeilijk om ‘groen’ gelijk te stellen aan ‘goed’.