Puma lanceert eerste fair trade collectie uit Afrika

Kleding, schoenen en accessoires die zijn geïnspireerd op natuur van Afrika. Dat klinkt niet revolutionair. Toch is Puma’s Wilderness collection opmerkelijk. De lijn is gemaakt in Afrika met gerecyclede materialen. En een primeur voor Puma: een gedeelte van de kleding bestaat uit fairtrade katoen.

Puma werkte samen met Fairtrade Label South Africa om de Wilderness collection een fair trade impuls te geven. Dankzij dit fairtrade systeem krijgen arbeiders in de katoenproductie niet alleen een eerlijke prijs voor hun katoen, maar ook een premie waarmee ze kunnen investeren in de ontwikkeling van hun gemeenschap.

Puma, dat regelmatig onder vuur ligt vanwege misstanden in de productieketen, liet het grootste deel van de Wilderness collection in Kenia produceren. Op die manier zou het sportmerk ook bijdragen aan lokale werkgelegenheid. Het is de bedoeling dat Puma structureel zaken gaat doen in Afrika, en uiteindelijk al het katoen fairtrade inkoopt.

Na negatieve publiciteit over de kleding die Puma (net als Nike en Adidas) maakt als sponsor van de Olympische Spelen 2012, is het Duitse sportmerk duidelijk bezig aan een groen charmeoffensief. Het bedrijf maakte recent bijvoorbeeld bekend samen te werken met Ecovative om plastic schuimverpakkingen te reduceren.

Kleding vervuilt Nederands water

Hoe vuil is jouw schone was? Die vraag stelde Greenpeace aan consumenten bij het verschijnen van een nieuw rapport over het gebruik van giftige chemicalien in de kledingindustrie. Het onderzoek, met de veelzeggende titel 'Dirty laundry reloaded', laat zien dat gifstoffen die worden gebruikt bij de productie van kleding zelfs in Nederland het water vervuilen.

In 2011 sloeg Greenpeace al alarm over giflozingen in Chinese kledingfabrieken. Die leiden tot milieuschade in rivieren en meren, en kunnen via vervuiling van het drinkwater ook gezondheidsschade veroorzaken bij de bevolking.

Tweederde van de kleding die in Europese winkels ligt, bevat bij aankoop de hormoonverstorende stof nonylfenol, zegt Greenpeace nu. Na een wasbeurt komt een substantieel deel van deze stof in het water terecht. Dat betekent dat de giftige stoffen in de Aziatische kledingindustrie niet alleen op lokaal niveau, maar ook mondiaal schade kunnen veroorzaken.

Greenpeace wil dat de kledingindustrie stopt met het gebruik van nonylfenol. In Europa is het gebruik van deze stof al sinds 2005 verboden, maar in een aantal Aziatische landen nog niet. Overigens is niet wetenschappelijk vastgesteld hoe nonylfenol de menselijke gezondheid beinvloedt. Wel staat vast dat het leven in water er door wordt bedreigd.

Na acties van Greenpeace in 2011 hebben merken zoals Puma, Nike, Adidas, H&M, Li-Ning en C&A toegezegd om het gebruik van gif in hun productie te verminderen. Greenpeace vindt nu dat de industrie honderd procent gifvrij moet worden. De actiegroep is ervan overtuigd dat dat ook mogelijk is.

Handboek voor duurzame textielverwerking van Made-By

Tijdens de productie van textiel en kleding worden grote hoeveelheden water, energie en chemicaliën gebruikt. Organisaties zoals Greenpeace laten met regelmaat zien welke desastreuze effecten dit heeft op het milieu. Door een heuse Detox Campaign wist de Greenpeace een aantal grote bedrijven, zoals Nike en Puma, over te halen om het storten van giftig afvalwater door textielfabrieken die voor hen werken flink te verminderen.

Made-By lanceerde tijdens de Amsterdam Fashion Week in januari 2012 een handleiding voor modemerken die ook een duurzame oplossing willen vinden voor textielbewerking door hun toeleveranciers. Volgens Made-By, dat zich sinds 2004 inzet om duurzaamheid in de mode-industrie te verbeteren, is er inmiddels een breed scala van innovatieve technieken om ervoor te zorgen dat textielfabrieken minder negatieve impact op het milieu uitoefenen. In de Wet Processing Manual komen deze hoogstandjes aan bod.

Voor groene fashionista’s biedt de nieuwe handleiding van Made-By een kijkje in de complexe wereld van textielproductie. Alleen al bij het verven van stoffen komen nogal eens ingewikkelde processen en milieubelastende procedés kijken. De Wet Processing Manual geeft ook uitleg over standaarden zoals GOTS, cradle to cradle en Bluesign. Deze labels stellen aan textielfabrieken eisen wat betreft bijvoorbeeld water- en energieverbruik en het gebruik van chemicaliën.

Meer luxemerken gaan milieukosten bekend maken

Het Franse conglomeraat van luxe modemerken PPR gaat zich transparanter opstellen over duurzaamheid. Puma, een van de sport brands van PPR, presenteerde onlangs een verslag van de milieu-impacts van zijn collecties. De bedoeling is dat ook merken zoals Gucci en Yves Saint Laurent een groene kosten- en batenbalans gaan maken.

PPR is van plan om de milieu-impact van een volledige groep merken te gaan berekenen. Het zou gaan om onder meer Balenciaga, Alexander McQueen, Stella McCartney, Bottega Veneta, Boucheron, Girard-Perrecaux en Sergio Rossi. Stella McCartney staat al bekend om haar duurzame insteek: de dochter van Beatle Paul gebruikt geen dierlijke producten zoals leer in haar ontwerpen, en kiest voor bijvoorbeeld ecologische stoffen.

Het eerste verslag van Puma over de milieukosten van haar gehele productie- en distributiesysteem schat dat die kosten 145 miljoen euro bedragen. Daarin zijn de kosten berekend van landgebruik, luchtvervuiling, waterverbruik en CO2-uitstoot.

Volgens Puma zijn bijna alle milieukosten (94 procent) terug te voeren op de supply chain. Dat betekent dat een reductie van de milieu-impact een grote verandering vereist van toeleveranciers: de producenten van ruwe grondstoffen (zoals katoen) en de fabrieken die er kleding van maken.

Steeds meer modemerken gaan voor gifvrij

Greenpeace boekt steeds meer succes met de campagne om illegale gifdumps te bestrijden. Na onder meer Nike, Adidas en Puma hebben nu ook C&A en het Chinese sportlabel Li-Ning toegezegd actie te ondernemen tegen gifgebruik door hun producenten.

Greenpeace is blij met de Joint Roadmap waarmee Adidas, H&M, Nike en Puma aangeven hoe zij het gebruik van gevaarlijke chemicaliën in hun productieketen willen verminderen. Ook C&A en Li-Ning hebben zich gecommitteerd aan de doelen van de Roadmap, die voorziet in onder meer pilots met groene initiatieven.

Helemaal tevreden is Greenpeace nog niet. De organisatie dringt er op aan dat de bedrijven die nu hebben toegezegd hun fabrieken te detoxen, transparant zijn over hun beleid en prioriteit geven aan de zuivering van watergebruik.

Ook luxemode van tweedehandsjes

Recycling is allang niet meer stoffig en ouderwets. Fast fashion giganten (H&M) en sportmodemerken (Puma) omarmen tegenwoordig hergebruikte stoffen. Winkeleigenaresse Shareen Mitchell, die exclusieve jurken maakt van vintage, heeft haar eigen reality tv-show. En er is zelfs luxemode van stoffen die al aan hun tweede leven toe zijn. Eva Zingoni is daar een aansprekend voorbeeld van.

De Argentijns-Italiaanse ontwerpster werkte voor onder andere Li Edelkoort, Balenciaga en Ralph Lauren. Tegenwoordig koopt Zingoni bij de grote modehuizen restpartijen die over zijn van voorgaande seizoenen. Daar maakt ze haar eigen pret a porter collecties van, die in gelimiteerde oplagen in Frankrijk worden gemaakt.

Eva Zingoni maakt sinds 2008 kleding gebaseerd op gerecyclede luxestoffen. Daarmee propageert ze naar eigen zeggen een ander soort mode, die ethisch is gemaakt en stoffen uit het verleden een look van vandaag geeft.

Puma gaat biologisch afbreekbaar ontwerpen

Ondanks negatieve publiciteit vanuit onder andere Greenpeace profileert Puma zich consistent als groen modemerk. Na berichten over veganistische sneakers en een meerjarenduurzaamheidsbeleid, komt de van oorsprong Duitse sportmodegigant met het nieuws van biologisch afbraakbare producten.

Oude schoenen hergebruiken om er nieuwe schoenen of andere producten van te maken. En schoenen, t-shirts en tassen maken die volledig afbreekbaar zijn. Puma omarmt naar eigen zeggen cradle to cradle.

De motivering voor deze groene strategie is trouwens niet duurzaamheid, maar innovatie. De nieuwe directeur van Puma, Franz Koch, wil dat het bedrijf zich daar meer op gaat richten om het marktaandeel te versterken.

C&A bij Demand Alliance

Het Nederlandse modebedrijf C&A heeft zich aangesloten bij de Demand Alliance, een groep van internationale ondernemingen die duurzaam geproduceerd katoen stimuleren. C&A heeft aangekondigd het gebruik van biologisch katoen in de collecties de komende jaren te vergroten.

C&A behoort de laatste jaren tot de koplopers in het gebruik van biokatoen. In 2010 verkocht de keten 26 miljoen kledingstukken van biokatoen. Daarmee is 13 procent van alle katoenproducten die het merk verkoopt van biologische oorsprong. Tot nu toe maakt biokatoen niet meer dan een procent van de wereldwijde totale katoenproductie uit.

C&A maakte sinds 2008 deel uit van Cotton Connect, een samenwerking met Shell en Textile Exchange. Hiermee wordt een impuls gegeven aan de overgang van conventionele katoenteelt naar een duurzame variant. Otto en Puma zijn al aangesloten bij de Demand Alliance.

New Balance komt met gerecyclede sneaker

Een sneaker die voor 95 procent is gemaakt van plastic flessen, en die een minimum aan afval veroorzaakt. Dat is de newSky van New Balance. Met de sneaker, die er ondanks de plastic materialen buitengewoon knuffelbaar uit ziet, is het paradepaardje van de duurzame ambitie van New Balance.

De ontwerpers van de newSky, die verkrijgbaar is voor dames en heren, zeggen dat de sneaker is gemaakt van zo min mogelijk materialen. Daarmee worden niet alleen stofgebruik en afval verminderd, maar blijft de schoen ook comfortabel.

Of de newSky een slimme marketingtruc is, blijft nog even de vraag. In ieder geval kan New Balance zich met de groen ogende sneaker even meten met onder meer Adidas en Puma, die onlangs ook duurzame initiatieven namen.

Veganistische sneaker van Puma

Wordt Puma een duurzame koploper? Greenpeace wist de Duitse sportgigant te overtuigen om giftige chemicaliën uit het productieproces te verbannen. En nu lanceert Puma ook nog eens een veganistische sneaker van gerecyclede materialen.

De Re-Suede is een nieuwe variant van een klassieke Puma sneaker uit de jaren zestig. De sportschoen is gemaakt van een mix van gerecyclede materialen, synthetisch namaaksuède en natuurlijk rubber. Volgens Puma verminderen deze materialen CO2-emissies en energieverbruik.

Er is duidelijk over de Re-Suede nagedacht. De lichtgewicht schoen verlaagt de milieubelasting van transport (en de transportkosten voor Puma!). Ieder paar is verpakt in de speciale verpakking waarmee Puma al eens een prijs won: de clever little bag verbruikt namelijk veel minder karton dan normale schoenendozen. En ook zo'n innovatie is natuurlijk goed voor het milieu én voor de bedrijfskosten van Puma.

Duurzame ambitie van H&M voor 2020

Greenpeace boekt de laatste tijd flinke successen in de mode-industrie. Na Nike, Adidas en Puma heeft ook H&M beloofd om in te grijpen in textielfabrieken die toxische chemicaliën illegaal dumpen.

H&M heeft toegezegd om in 2012 bekend te maken welke chemicaliën worden gebruikt in de productieketen van zijn collecties. In 2020 zou een einde moeten zijn gekomen aan gevaarlijke giflozingen door fabrieken die voor H&M produceren.

De beloften van H&M komen na wekenlange protesten van Greenpeace. Activisten in twaalf landen beplakten etalages van de Zweedse modewinkel met leuzen zoals 'Detox our future'.

Nieuw logo voor milieubelastende sportmerken

Yike. Acidas. Dislike. Het zijn namen die creatieve milieuactivisten hebben bedacht om Nike en Adidas onder druk te zetten het dumpen van giftige stoffen in China te beëindigen. Greenpeace organiseert namelijk een logowedstrijd die ontwerpers stimuleert om een sterke slogan, een onthullend logo of een veelzeggende illustratie te bedenken die de aandacht richt op de milieubelastende activiteiten van Nike en Adidas.

Greenpeace voert al geruime tijd wereldwijd actie tegen Adidas en Nike. De Chinese kledingfabrieken die collecties van de sportmerken vervaardigen, lozen afvalwater in lokale rivieren. De giftige stoffen die daarbij vrijkomen, zijn kankerverwekkend en hormoonverstorend. Omdat de lokale bevolking water en vis uit dit vergiftigde oppervlaktewater haalt, lopen zij gezondheidsrisico’s.

Inmiddels hebben Puma en Nike al toegezegd actie te ondernemen om de gevaarlijke en ongezonde praktijken van hun kledingproducenten tegen te gaan.

Flauwvalziekte in Cambodja

Het lijkt wel alsof in kledingfabrieken in Cambodja steeds vaker gezondheidsincidenten plaatsvinden. De media berichten de laatste tijd regelmatig over de fainting disease waaraan werknemers in schoenen- en kledingfabrieken ten prooi vallen. De zieke werknemers kunnen door blootstelling aan giftige verf- en lijmstoffen flauwvallen en zelfs in het ziekenhuis belanden.

Op 25 juli 2011 vielen bijna vijftig werknemers van de Huey Chuen-fabriek in Cambodja flauw, waarna ze werden opgenomen in het ziekenhuis in Phnom Penh. Een week daarvoor werden naar schatting honderd werknemers onwel in een fabriek vlakbij de Cambodjaanse hoofdstad. In juni werden daar zo'n driehonderd productiemedewerkers ziek.

De productie van kleding en schoenen is booming business in Cambodja. Naar schatting werken er driehonderdduizend Cambodjanen in schoenen -en kledingfabrieken. Er wordt geproduceerd voor grote internationale modemerken zoals Marks & Spencer, H&M, Puma en Inditex (het bedrijf achter onder meer Zara).

Chea Mony, voorzitter van de Free Trade Union of Workers in Cambodja, schat dat in 2011 al 1200 fabriekswerknemers onwel zijn geworden. De fainting disease, zoals de ziekte door fabrieksarbeiders wordt genoemd, wordt veroorzaakt door hoge concentraties chemische middelen in de lucht van de slecht geventileerde fabrieken. Blootstelling aan de stof tolueen kan het tot duizeligheid en misselijkheid leiden en veroorzaakt op lange termijn geheugenproblemen.

Re-5: Doorbraak komt niet van grote modebedrijven

Het zijn kleine initiatieven die het verschil gaan maken in de verduurzaming van onze mode. Dat zegt het Nederlandse label Re-5 in een interview met Modevoormorgen.blogspot.com. ‘De kledingmarkt zit te wachten op een doorbraak en die komt van de kleine verantwoorde bedrijven,’ zegt Hein Voss, oprichter van Re-5. Zijn verantwoorde modemerk, dat sinds september 2010 in een aantal Nederlandse (web)winkels hangt, is zo’n groene onderneming.

De tijdloze collecties van Re-5 zijn gemaakt van gecertificeerd biologische katoen en voorzien van het fair trade Max Havelaar keurmerk. Consumenten worden met een refund programma aangemoedigd om hun afgedragen kledingstukken van Re-5 weer in te leveren. Re-5 gaat de afdankertjes dan hergebruiken.

Volgens Hein Voss, die Re-5 samen met zijn vrouw José Huizenga runt, is de manier waarop katoen nu door het gros van de textiel- en modebedrijven wordt gebruikt niet langer vol te houden. ‘Bij de productie van katoen komt zó veel milieuvervuiling kijken, we zijn gewoon onze aarde aan het opgebruiken. Kijk alleen al naar het Aralmeer, wat daar mee is gebeurd.’ Experts zijn het er over eens dat de uitdroging van het meer is veroorzaakt door de irrigatie die nodig is voor de nabijgelegen katoenteelt.

De recente publiciteit over onder andere Kuyichi, H&M en C&A, die het met duurzame productie niet zo nauw zouden nemen, draagt volgens de man achter Re-5 maar mondjesmaat bij aan het verbeteren van de situatie. ‘Dat wantoestanden aan het licht worden gebracht, wil niet zeggen dat de situatie voor katoenboeren en fabrieksarbeiders er ook beter op wordt. Maar de publiciteit geeft wel aan dat er iets moet gebeuren.’

‘Ik voorspel dat de consument zelf gaat inzien dat markt niet meer op juiste manier functioneert’, benadrukt Hein Voss. ‘De katoenprijzen zijn aan het stijgen dus een kledingstuk dat voor twee of drie euro in de winkels hangt, zal zelfs voor de goedkoopste aanbieders straks niet meer waar te maken zijn.’ Bovendien gelooft Re-5 dat consumenten biologisch en fair trade in de modebranche, net als bij voeding, belangrijk vinden. ‘Ik koop voor de collecties van Re-5 fairtrade biokatoen. Voor fair trade moet ik 5 cent per kilo meer voor betalen. Waarom doen andere bedrijven dat niet? Daarnaast is biologische katoen is mooier, steviger en voelt het zachter.’

Over groene initiatieven van modegiganten zoals H&M en Puma is Re-5 voorzichtig positief. Voss: ‘Ik hoop dat die bedrijven het oprecht doen – dan sta ik er natuurlijk achter. Verandering moet wel echt uit een innerlijke drive komen om de boel om te gooien. Als het een stukje greenwashing is, dan zal het bij de consument snel duidelijk zijn dat die duurzame claims niet eerlijk zijn.’

Milieuschade van Puma bedraagt 97,4 miljoen euro

Welke schade brengt Puma het milieu toe met de productie van kleding en schoenen? Volgens berekeningen van de sportgigant komen de jaarlijkse kosten van CO2-emissies en waterverbruik neer op 97.4 miljoen euro.

Puma bekeek de emissies en het waterverbruik binnen de gehele keten: de productie van ruwe materialen zoals katoen, het verwerken van de materialen tot stoffen, het bewerken van de stof (zoals verven en borduren), het maken van kledingstukken, en het ontwerpen, vervoeren en promoten van de eindproducten. Puma constateert dat het grootste deel van de milieuimpact afkomstig is van de productie van ruwe materialen, zoals de pluk en oogst van katoen, rubberproductie en het houden van vee voor leer. Van Puma’s bijna honderd miljoen euro aan milieuschade is maar 7,2 miljoen euro toe te schrijven aan kernactiviteiten van het bedrijf; de overige 87,2 miljoen staat op het conto van toeleveranciers.

Puma wil de opvallende rekenexercitie, die deel uitmaakt van het duurzaamheidsplan van moederbedrijf PPR, gebruiken om milieubelastende activiteiten te verminderen. Daar zit niet alleen een groen geweten achter, maar ook een commerciële bedrijfsstrategie: het terugdringen van milieulasten komt ten goede aan het minimaliseren van bedrijfsrisico’s.

Het is de vraag of Puma’s rekensom leidt tot groene maatregelen die, zoals het bedrijf verwacht, ook andere modemerken tot actie zal bewegen. Het grootste deel van de ecologische voetafdruk van Puma’s producten wordt veroorzaakt door onderdelen van de productieketen waarop het bedrijf maar zeer beperkt invloed kan uitoefenen, zoals de productie van ruwe stoffen.

PPR wil groener worden

Het Franse luxebedrijf PPR, dat onder andere de merken Gucci, Puma en Stella McCartney bezit, heeft een duurzaamheidsimpuls bekend gemaakt. Het conglomeraat zegt jaarlijks tien miljoen euro te investeren in een duurzaamheidsprogramma waarmee de milieuimpact verlaagd kan worden en duurzame best practices in de praktijk worden gebracht. Het groene beleid van PPR, dat onder de noemer PPR Home is gelanceerd, krijgt tot nu toe vorm in de oprichting van een Creative Sustainability Lab. Daarmee gaat PPR, dat geldt als de grote concurrent van de onderneming achter Louis Vuitton, onder andere een alliantie aan met Cradle-to-Cradle. Als concreet resultaat van PPR Home wordt vooralsnog beloofd dat Puma klimaatneutraal gaat produceren. De bijna 10.000 ton CO2-uitstoot die Puma in 2010 veroorzaakte, wordt gecompenseerd met de aankoop van emissiekrediet van Wildlife Works Carbon. Daarmee steunt het sportlabel de bescherming van 500.000 vierkante meter bosgrond in Kenia, inclusief de maatschappelijk ontwikkeling in het gebied, zoals de vestiging van nieuwe scholen, gratis zorg en biologische landbouwinitiatieven. De groene injectie in PPR lijkt geen overbodige luxe. Met uitzondering van Stella McCartney, die dier- en milieuvriendelijke kleding ontwerpt, kunnen de merken van PPR – denk aan Sergio Rossi, Balenciaga en Yves Saint Laurent – namelijk wel een verduurzaming gebruiken.

Huit wordt eco

Duurzame lingerie ligt in de gemiddelde kledingwinkel niet voor het oprapen. Sterker nog, merken zoals Calvin Klein, Tommy Hilfiger en Puma liggen al jarenlang onder vuur vanwege oneerlijke werkomstandigheden in de fabrieken die hun collecties produceren. Specialistische merken zoals Leela Cotton, Peau Ethique en het Nederlandse Saints Basics voorzien in de groeiende behoefte aan eerlijk en schoon ondergoed.

Nieuw is dat het Franse lingeriemerk Huit nu een een collectie van biokatoen biedt. Daarmee wordt het een stuk makkelijker om milieuvriendelijke bh’s en slipjes tegen te komen in warenhuizen en lingeriesalons.

Volgens Huit is biologisch katoen ‘tot stand gebracht onder betere arbeidsomstandigheden op de katoenvelden en in de kledingateliers’. Fair trade is geen vanzelfsprekendheid bij biokatoen en Huit is niet aangesloten bij keurmerken zoals Fair wear of Made-by. Maar met biologisch textiel is het lingeriemerk in ieder geval op de goede weg naar schoon ondergoed.

Fast fashion en duurzame mode vinden elkaar

Bij het Britse modebedrijf Topshop hangt binnenkort gerecyclede mode in de winkels. In de flagship store in Londen worden dit najaar voor het eerst kledingstukken verkocht van Goodone. Dit jonge Londense label staat bekend om het hergebruik van oude materialen.
De speciale collectie die Goodone heeft gemaakt voor Topshop bevat hippe items zoals leggings en zwarte jurkjes en wordt verkocht in de megastore in Oxford Street en via de website Topshop.com.

De samenwerking tussen Topshop en Goodone staat niet op zichzelf. De goedkope fast fashion keten verkoopt al verantwoorde producten van onder andere Annie Greenabelle en Swedish Hasbeens. En Goodone maakte al collecties voor Puma, supermarktgigant Tesco en Asos. Vergelijkbare voorbeelden liggen voor het oprapen. Zo ontwierp Stella McCartney al collecties voor Gap en Target. Het lijkt er dus op dat er steeds vaker een vruchtbare relatie ontstaat tussen fast fashion winkelketens en duurzame mode-initiatieven.

De recente commotie over C&A laat zien dat het samengaan van ultracommerciële modegiganten met duurzame initiatieven niet altijd van een leien dakje gaat. Het warenhuis gebruikt weliswaar veel biokatoen, maar is tegelijkertijd in opspraak vanwege unfair trade. Ook H&M en Primark, die nog al eens in het nieuws komen vanwege hun milieuonvriendelijke manier om oude collecties kwijt te raken, kunnen een flinke dosis extra duurzaamheidsbewustzijn gebruiken. Dat betekent voor ons consumenten dat we bij de spreekwoordelijke high street fashion maar beter uiterst alert kunnen blijven op wat we in het winkelmandje gooien.

Ontwikkelt Nike een sociaal gezicht?

Nike betaalt 1,5 miljoen dollar compensatie aan kledingbedrijven in Honduras, meldde de Latin American Herald Tribune onlangs. Het gaat om een schadevergoeding aan 1800 werknemers van twee fabrieken die in 2009 werden gesloten.

Activisten en mensenrechtenorganisaties reageren verheugd op het besluit, dat Nike nam in reactie op campagnes van vakbonden in Honduras en Amerikaanse universiteiten. Zij brachten de arbeidsomstandigheden in twee fabrieken onder de aandacht van universiteiten. Nike liet in de fabrieken sportkleding maken met de logo’s van de universiteiten. Na de campagnes van onder meer United Students against sweatshops beëindigden de universiteiten hun contracten met Nike. De fabrieken sloten vervolgens de deuren – en zetten werknemers zonder ontslagvergoeding of ziekteverzekering op straat.

Volgens de Herald is het de eerste keer dat een multinational namens een fabriek volledige compensatie betaalt aan werknemers. Toch lijkt er geen reden tot al te grote vreugde over het sociale gezicht van Nike. Het grootste sportkledinglabel ter wereld scoort een magere 6 punten (van 17) in Rankabrand.com. Daarmee staat de Amerikaanse gigant nog achter Reebok en Puma. Maar wie weet kan Nike de score verbeteren door zich vaker te bekommeren om het lot van werknemers van zijn producenten…

Kuyichi in de polder

Onlangs nam ik een kijkje in de winkel van Kuyichi in Bataviastad. De winkel, die in 2009 is geopend, is gevestigd in het nieuwe gedeelte van de outlet village in Lelystad. Die locatie is om twee redenen niet ideaal. Ten eerste vergt een bezoekje aan de winkelstad voor de gemiddelde Randstadbewoner een kleine wereldreis. Zelfs in een zuinig sportautootje (de Smart Roadster rijdt werkelijk 1 op 20!) is dat niet bepaald milieuvriendelijk.

Bovendien is de positionering van een duurzaam modemerk midden tussen een scala aan fast fashion ketens voor de welwillende consument met duurzaamheidsbesef een ware kwelling. Op weg naar Kuyichi kom je namelijk langs talloze koopjes van niet-duurzame winkels. Als shopaholic moet je sterk in je schoenen staan om niet te bezwijken voor een shortje van Puma, sneakers van Converse, jeans van Levi’s of sweat pants van Nike.

Ik kan uit eigen ervaring melden dat het de moeite waard is om de portemonnee gesloten te houden totdat de winkel van Kuyichi bereikt is. Daar wachten je namelijk ook allerlei aantrekkelijke koopjes. En de aankoop van een maatschappelijk verantwoorde prijsknaller geeft je geheid een goed gevoel.